خوابم نمی آید
بهانه ام شانه های توست ....
من تمام این غروب های دلگیر را صبوری می کنم و مدام درس میخوانم و کار می کنم . کار ، درس ، درس کار ... تفریح هم می کنم البته به مقدار بسیار کمی .
تا نیمه بهمن که چیزی نمانده است .
:
شبانه های بی تو ...... یعنی هجوم گریه .......
