نفس نکش،بخند بگو سلام !

توجه ، توجه و باز هم توجه

به علته مشکلاتی که در این خانه برایم پیش آمد مجبور به تعویض آن شدم .

از همه دوستانی که در این کار یاریم کردن ممنونم .

ساهاک اینجاست

فقط کافیس است به جای ۱۲۸ بذارید ۸۲۱

موهام رو رنگ کردم  : سیاه پر کلاغی .

به لبام ماتیک قرمز زدم .

نشستم یه گوشه از این مهمانی بزرگ .

کاملا اتفاقی ، کاملا .

پ . ن : امشب یه پسری بهم گفت : چرا نیش میزنی؟؟

اونوقت بود که یاده لولیتا افتادم . آه لولیتا ... منم مثله تو غمگینم و پر از درد ... می فهمی که کدوم درد رو میگم ، مگه نه ؟؟؟

دختری که شبیه من است

چشم ها

ابروها

لب

بینی

و گونه اش با من یکی است .

دختری که من دوست دارم او را حلق آویز کنم بر درختی که نامش زندگی است .

دختری که گاهی نیز با آن عاشقیتمان یکی است .

من او را به خوبی می شناسم و در این شب ِ غمگین و سیاه هر دو با هم سردرگم شده ایم و حوصله مان سر رفته است  و گوشی دوستمان خاموش است و و هیچ شعری آرام مان نمی کند و دستگاه  ام پی تری مان فرمت شده است و فردا امتحان داریم و سرما خورده ایم بدجور ...........................

خدایا

بیا پایین و دقیقه ایی با ما به صحبت بنشین .

خدایا تلخ تر از زهرم ، شیرین تر از عسلم کن .....................

عشق هاي رُژ لب گرفته !
ديگر صفای عشق های کهن را ندارد ...

حتي مرا به سقف اتاق هم نمي رساند !
چه برسد به آسمان ها ...

صدای ضرب می آید ، از انتهای کوچه صدای گرفته عبدالحلیم حافظ می آید . کوچه های شهرم که حتی این سرما هم از تن ِ گرمشان چیزی کم نکرده است ، با صدایش ضرب می گیرد .

رقص این زن را دوست دارم . اندامش با کلمات می رقصند که نه با آواز . ناگهان به طرفه من بر میگرده ، با جرینگ جرینگ خلخال ِ پاهاش ضرب میگیره  . نگاه به چشم هام میکنه ، عبدالحلیم میگه : خایف علی شوقی وحبی (مي ترسيدم براي اشتياق و عشقم )  ، بعد با چرخشه دست هاش از بالا شروع میکه خم شدن و جلوی پاهام جمع میشه و صدای سوزناک  میگه :

وياما قلت لك أنا ) و بارها به تو گفتم )
واحنا في عز الهنا  ) در حاليکه ما در اوج خوشبختيمان بوديم  )

تو این عشق ِ شرقی را لمس کرده ایی آیا ؟؟

هوا سرده و پیشونیم  داغ کرده . حوصله این شلوغی رو ندارم . حتی حوصله این ذوب شدن در عشق را . بر میگردم .

کناره بخاری و  تکیه داده به تختم و کتاب ساختمان گسسته ، تن ِ داغم را بغل میکنم و آرام به دور از هیاهو زمزمه میکنم :

خسته

خسته

شکسته و

دلبسته

من هستم

من هستم

من هستم

کم کم ، آرام آرام ، ذره ذره .... این عشق داره تو تمام وجودم رخنه میکنه . دارم از خود بیخود میشم . حالت عجیبیه ....................

برخورد نزدیک از نوع سوم

و یا

بدون آنکه بپرسی چگونه و چطور دوستم داشته باش

لیوان چای غلیظم را هنوز تمام نکرده روی میز می ذارم . دستم را تکیه میدم به سرم به روی دسته صندلی .

به دور ها نگاه می کنم . نگاهم فضای اتاق رو طی میکنه ، از پنچره میره بیرون ، آپارتمان های بلند رو رد میکنه و مثله یه ذره گم میشه .

بلند می شم به ساعت نگاه میکنم و بعد به خودم میگم : نه زمان مهم نیست .

ظرف ها رو می شورم . اتاق رو جارو میکنم . میز رو دستمال میکشم . کتاب ها رو مرتب می کنم .

همه جا ، همه جا را مرتب می کنم  و همه جا تمیز می شود .

کمرم را راست میکنم و می ایستم . دیشب اینجا چه خبر بود ؟؟

بعد دست هام رو می برم بالا و مثله اینکه یه همرقص داشته باشم شروع میکنم آرام رقصیدن .

زیر لبم زمزمه میکنم :

بدون هیچ ترسی من را دوست داشته باش  
و در لابه لای خطهایی که در کف دستان من وجود دارد ناپدید شو
من را برای یک هفته , برای چند روز و حتی برای یک ساعت دوست بدار
زیرا من آن کسی نیستم که به ابدیت ایمان داشته باشم
دوستم داشته باش , دوستم داشته باش

از حرکت می ایستم ، دست هام رو می اندازم پایین و روی مبل ولو میشم : دوستم داشته باش ، دوستم داشته باش ، دوستم داشته باش ..........

میرم حمام . حمام پر از بخار میشه و موهای کوتاهم به گردنم می چسبه . تو آیینه بخار گرفته حمام یه آن پشت سرم می بینمت ، بر میگردم ... هیچی نیست ، فقط بخار  ِ .... بخار .....

حوله رو می پیچونم دور خودم و با عصبانیت آیینه حمام را میارم پایین و چراغ ها رو خاموش میکنم . این قصه باید روزی تمام میشد .

مینی ژوب می پوشم . یه مینی زوب سورمه ایی . پاهام برهنه میشه ، روی تخت دراز میکشم . به سقف نگاه میکنم . صدات تو ذهنم میاد : من آن مردی ام که سرنوشت و هدفی ندارم .......

بر میگردم ، دستم را می ذارم روی سرم ، با صدای آهسته میگم : تو سرنوشت و هدف من باش ....... و دستم را می برم و جای خالیت را لمس میکنم .

بخون !

تو شبای آوازت

هفت فرشته نازل می شه

اون وخ عاشقی مث ِ  من

می تونه دسّشو دراز بکنه و

هر ستاره ای رو که دلش می خواد

از آسمون بچینه !

واسه این که پیرهنی از مهتاب بپوشم  و

به استقبال آفتاب برم

بخون ........

اسپند همه جا را مه آلود کرده است و بوی حلوا زیر مشام ام پیچیده است .

خاطره ایی سوزان از عشق را به گور می برم ،

در فضایی مشحون از استرس .

کاشی های شکسته را ببین  و ته مانده سیگار ها . ناخن های سبز و ابروهای پیوسته را ببین . چشم هایی که تابش تو خیره شان کرده است را ببین . درخت ها و گل های خشکیده را و مرا ، مرا ببین .

همه ، همه را باید به خاک برم .

زنی که عاشق است اتوبوس سوار می شود و به آرامی مزه گس دهانش را مزه می کند .

زنی که عاشق است ظرف می شورد و با آشفتگی تمام به ساعت و اجاق گاز نگاه می کند .

زنی که عاشق است حواسش نیست و صفحات کتاب یا دفتر را قاطی می کند .

زنی که عاشق است به کبودی های لاک ناخن دستش نگاه می کند و با حرص تمام آن را می پراند بعد لب های نازکش را به زیر دندان های سفیدش می جود ، آرام آرام می جود .

زنی که عاشق است به متلک های پسر های کوچه پشت می کند و زیر لبش ورد می خواند برای رسواییشان .

زنی که عاشق است بلد نیست نماز را مطابق روایات بخواند ، برای خودش نماز اختراع میکند با همراهی غسل ِ دستی .

زنی که عاشق است باد را بغل می کند و در گوش اش ناله می کند و آنگاه که باد خوابید به ماه شب پناه می برد و بغضش را خالی می کند . بغض ماه در گلوی زن عاشق اما هر شب جا می ماند .

زنی که عاشق است رنج می کشد ......... چرا که دیگران نمی فهمنش  .

زن عاشق اصلا لبند نیست ، بیشتر سرخورده و تنها می زند .

نقطه سر خط

نمی دونم چی باید بنویسم ؟؟ ولی دوست دارم که بنویسم . بغض گلوم را بدجور گرفته . این روزا حالم اصلا خوب نیست . بی یار و یاور شدم یه جورایی .

نمی دونم شده که دلت بخواد یه پستی را که جایی خواندی خودت نوشته باشی ؟؟  دلت میخواست اون پست به نام خودت می بود و تو نویسنده آن ...

وبلاگ  ِپنچره باز .... امروز یکی از اون پست هایی را نوشته که من دلم میخواست خودم نوشته بودم .

دوست ِ عزیز ِ منه و من این حق رو به خودم می دم که بدون اجازه نوشته اش رو بردارم  . بهتون پیشنهاد میکنم که نوشته هاش رو بخونید .

از من خون فواره می زند . اندام ام نه به شکل بلی است نه خیر .

دست تو نمی فهمد  - شاید هم نمی خواهد که بفهمد –

ضمخت اما محکم شده ام و شاید به قول افیون من هم معتاد شده ام . معتاد آدم ها ... این طور نیست خانم مو کمند ؟؟؟

خوابم نمی آید

بهانه ام شانه های توست ....

من تمام این غروب های دلگیر را صبوری می کنم و مدام درس میخوانم و کار می کنم . کار ، درس ، درس کار ... تفریح هم می کنم البته به مقدار بسیار کمی .

تا نیمه بهمن که چیزی نمانده است .

:

شبانه های بی تو ...... یعنی هجوم گریه ....... 

اینجا چیزی به روی شکم ام فشار وارد می کند و خطوط توحش برانگیزی از خود بر جای می گذارد .

اینجا کسی درد می کشد و خون بر جای می گذارد .

اینجا کسی انگشت بر انگشت می گذارد و گونه هایش خیسه گریه می شود ، قطره قطره ......

اینجا کسی نقشه احمق را خوب بازی می کند و مخاطبان به سادگی درد هایش را هیچ می پندارند .

اینجا کسی می تواند دوست بدارد اما کسی نیست برای همین هرزه می شود و به کج می رود .

اینجا کسی می خواهد تصمیمی بگیرد و تنها روزنه ها را نیز موم بگیرد و تنها تنها تنها به تو فکر کند . چرا که :

با تمام وجود دوست ات می دارد .

برام یه میل رسیده . یعنی از کی می تونه باشه ؟؟ کاشکی ماله تو باشه تا دلم سبک بشه آخه سنگین شده .

اصلا قلبم درد گرفته . دوست داشتنت چقدر سخت شد یهو .....

من از لحاظ منطقی درست نیستم یا قلبم ؟؟ اصلا مگه من و قلبم یکی نیستیم ؟؟

:

نگاهی می کنی ..... مگه عاشق ندیدی ؟؟

یا اگه دیدی ، رسوا ترین عاشق ندیدی .......

کاش همیشه می شد خندید و درست همان موقع تو بغله تو سخت فشرده شد .

کاش دوست داشتن بعضی آدم ها اینقدر سخت نبود و هر موقع که دلت خواست می توانستی عشق بورزی .

فکر کن چه دلخوشی شیرینی است اگر در ابتدا قلبت می نوشتی :

هر ساعت شبانه روز دوستم بدار ، مانعی ندارد ....

و من هنوز هم صبوری می کنم تا این قوم فاسد از کشورم رخت ببند .

:

من اگر ماندم ... برای بچه های جنگ

برای مادران حبس گریه .... گریه را آواز خواهم کرد ...

دیشب یه آن شدی مثله نخل . یاده نخله تو حیاط مون افتادم . بی خرما ، بی پرنده .

به من رخصت می دی ؟؟

:

هنوز سالار خونه س پناه  ِ منه دستاش  ، سرم رو شونه هاش  ِ رو گونمه نفس هاش ....

امشب تو حمام یک روح دیدم . اسمش طلعت بود .

گفت : تا باکره گی تو فقط  سه دقیقه زمان باقی است .

!!!!!!

زنیکه الاغ حتما من رو با ویتو کورلئونه اشتباه گرفته بود  .

:

دنیا دیگه مثله تو نداره .......